welkom, ik ben naomi
Ik ben Naomi, 17 jaar en fotograaf. Afgelopen juni heb ik mijn havo-diploma gehaald en op dit moment zit ik in mijn tussenjaar. Een jaar waarin ik alle tijd heb om me te focussen op mijn fotografie, mijn bedrijf verder op te bouwen en vooral heel veel nieuwe dingen te ontdekken.
Fotografie is een groot onderdeel van mijn leven, maar daarbuiten vind ik het ook leuk om creatief bezig te zijn. Ik houd van tekenen, dingen maken en nieuwe ideeën uitwerken. Ook kan ik ontzettend genieten van een middagje bakken of koken — vooral als er daarna iets lekkers op tafel staat. ;)
Ik denk dat al die kleine dingen ook een beetje terugkomen in mijn fotografie. Ik houd ervan om creatief bezig te zijn, mooie dingen te maken en aandacht te hebben voor de details. Maar uiteindelijk vind ik het allerleukste aan fotografie dat ik met mijn camera iets kan bewaren wat anders misschien gewoon voorbij zou gaan.
Dit tussenjaar geeft me de ruimte om daar volop van te genieten. Om te blijven leren, nieuwe plekken en mensen te ontdekken en mijn eigen stijl steeds verder te ontwikkelen. En ik vind het ontzettend bijzonder dat ik dat mag doen met fotografie als iets waar ik iedere dag opnieuw zo blij van word.
Mijn werkwijze
Of we nu samen door het bos wandelen of tussen de weilanden staan, ik vind het belangrijk dat een shoot ontspannen en natuurlijk voelt. Ik geef jullie kleine aanwijzingen wanneer dat nodig is, maar laat vooral ruimte voor wat er vanzelf ontstaat.
Geen geforceerde poses, maar begeleiding, veel ruimte voor spontaniteit en vooral: jullie zoals jullie zijn. Een lach die onverwacht komt, een paard dat ineens dichterbij komt, of gewoon even samen zijn — juist die momenten maken een beeld voor mij bijzonder.
Bij het bewerken van jullie foto's probeer ik de sfeer van het moment te behouden. Zacht, warm en natuurlijk, zodat de beelden niet alleen nu mooi zijn, maar ook over jaren nog voelen zoals jullie het toen beleefden.
Want uiteindelijk gaat het voor mij niet alleen om hoe jullie eruitzagen. Het gaat om hoe het voelde. Om die blik, die aanraking, dat kleine handje in het jouwe of de manier waarop je paard naar je keek. Herinneringen die je later misschien even vergeten bent, maar die met één foto weer helemaal terugkomen.
